Vorige week mocht ik een presentatie geven voor eerstejaars studenten van de opleiding logistiek op de Hogeschool van Amsterdam. De hogeschool heeft vier uitstroomprofielen waar de studenten uit kunnen kiezen gedurende hun vier jarige opleiding. Het onderwerp van mijn voordracht was het uitstroomprofiel Health Care Logistics en waarom een apart uitstroomprofiel voor logistiek in de zorg noodzakelijk is.
Gedurende een korte quiz met vragen, zoals:
- Wie is de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport?
- Hoe groot is het percentage van het Bruto Binnenlands Product dat aan de gezondheidszorg wordt besteedt?
Een wachtlijst is nuttig!
Bleek dat de algemene kennis van eerstejaars studenten over de gezondheidszorg nog een flinke impuls mag gebruiken. Toch konden we gedurende de presentatie een paar leuke discussies voeren.
Eén van die discussies ging over de vraag wie in de gezondheidszorg de klant is. Een zorgverlener, verzekeraar en patiënt zitten immers in een complexe relatie als het gaat om het verkrijgen van een product en het betalen van dat product. De verzekeraar maakt met de zorgverlener afspraken over de levering van zorgproducten, kwaliteit en prijs. Vervolgens krijgt de patiënt een zorgproduct en mag de verzekeraar de rekening betalen. Dergelijke combinaties zal men in andere sectoren nauwelijks vinden.
Een ander onderwerp van discussie was het nut van wachtlijsten in de zorg vanuit logistiek, bedrijfseconomisch en maatschappelijk oogpunt. Hierbij liet ik de studenten het volgende artikel zien:
Meer kinderen op wachtlijst psychiater
Op de vraag voor wie deze wachtlijst het meest nadelig is, werd als eerste de psychiater geroepen in verband met de reputatieschade. Veel studenten waren het daar echter (gelukkig) niet mee eens en vonden het toch voornamelijk een groot probleem voor de kinderen en dus een maatschappelijk probleem. Vervolgens heb ik de vraag gesteld voor wie de wachtlijst een positieve bijdrage levert. Nu kwam weer de psychiater als eerste uit de bus, maar deze keer vanuit bedrijfseconomisch perspectief. Een wachtlijst zorgt immers voor een constante stroom van vraag en de mogelijkheid om capaciteit maximaal te bezetten. Met dit simpele voorbeeld hadden de studenten inzicht gekregen in de complexiteit waar veel zorginstellingen mee worstelen. Enerzijds wil men de wachtlijst tot een minimum beperken, zodat een snelle toegangstijd is gewaarborgd. Anderzijds wil men juist een wachtlijst behouden, zodat de behandelcapaciteit maximaal gevuld kan blijven.
Helaas worden dergelijke vraagstukken niet bij maatschappijleer behandeld op de middelbare school. Als dit wel het geval zou zijn, dan zouden tieners beter snappen waarom het zo lang duurt om bepaalde maatschappelijke problemen op te lossen.
